21 Ocak 2010 Perşembe

....umut...


merhaba.salı gün yazacaktım rahatsızdım eve geldiğimde.dün doktora kontrole gittim.bugünse yatağımda yazayım dedim.aslında salı gün her şey güzeldi.kar yağıyordu.sınıfta cam kenarında oturduğum için çok rahat seyredebiliyordum.okul çıkışı hafiften tutmaya başlamıştı kar gebzede..ben darıca da da aynı durumu beklemiyordum ama en azından yağıyordur diye ümit ediyordum.otobüsten inince bu ümit hayal kırıklığına dönüştü.evet kar yağmaması yüzünden...ne kadar basit bir şey de diyosunuzdur...


beni tanıyanlar hastalığı pek takmadığımı bilir.benim direncimi kıran memlekette umutlarımı yıkan,beni üzen gelişmeler...


pazartesi gün sınavdan çıkıp eve geliyorum..bir haberlere göz atayım dediğim zaman...bir katilin kahraman gibi karşılanışını ve akıl almaz sermayelerin sahip çıktığını görünce öfkeleniyorum..


salı gün haberlerde bir oğulun öfkesini görüyorum ama o öfkenin altında yatan hüznü görünce de göz yaşlarımı tutamıyorum..tekel işçileri mücadelelerine devam ediyor ve bir ileri boyuta açlık grevine taşıyor ve hükümetten hala ses yok..aklım almıyor bir hükümet nasıl bu kadar duyarsız olur yahu..


çarşamba gün tekrar haberler de tekel işçilerinin mücadelesi,eşlerinin göz yaşı..benim de göz yaşlarım da akıyor yine..o katille ilgili haberler devam ediyor ve avukatlarından birinin eşinin 2006 da o adamı erken tahliye eden hakimin kocası olduğunu öğreniyorum..devamında yeni bir darbe planı..sıkıldım artık..


ya kardeşim sen neden dert ediyorsun diyenler vardır belki..hayatını yaşa sen..ama benim ideallerim var..ve bu aralar yine ileride yaşamıma ülke dışında devam etmeyi düşünüyorum..acı bir durum ama gözlerimdeki umut ışığını ben bile hissetmiyorum bazen..ama umutlarımı besleyecek en küçük bir şey görsem bile gözlerimin nasıl parıldayacağını da biliyorum..dilerim insanca yaşamın hakim olduğu,aydınlık ve mutlu yarınlara kavuşuruz..resimdeki amca gibi gülebilelim;saf ve temiz...


sağlıcakla kalın...


1 yorum:

........ dedi ki...

çocuk çok haklısın ama takılmalı ki bunlar. biz umursamalıyız ki birşeyler değişsin.